Zaalhockey perikelen

21-02-2011 De hele winter wordt er enthousiast gehockeyd in de zaal. Om een beeld te krijgen wat er zoal gebeurt, hierbij een verslag van een dagje hockeyen in de zaal door de meiden C5.

Verslag zaalhockey meiden C5 :

Afgezien van de scheidrechters perikelen (ze waren er niet ) kregen we uiteindelijk door toedoen van Ursula's cordate
handelen toch nog de kans om lekker te hockeyen. En dan naast de stand-in scheidsrechters ook nog een stand-in coach.
Ga er maar aanstaan.

Toen de wedstrijd begon was het dan ook eerst wennen voor de meiden, het spel tegen Roden was aanvankelijk van een niveau dat het alle kanten op kon. Het spel golfde op en neer maar al snel dacht ik als coach, die pot hoeven we niet te verliezen.
De ijshockeywissel liep goed en de meiden waren wakker en wilden voor elkaar strijden. Bij rust was het 1-1, niemand had op dat moment een idee wat precies de uitslag zou worden. Wel een waarschuwing dat we eerst achterkwamen door onnauwkeurig verdedigen.
Tja dat kan een keer gebeuren, onnodig balverlies lijden bij het uitverdedigen. Vooral als je de bal over de rechterkant (de sterke) van de tegenstander probeert te spelen.

De opmerkingen in de rust en de omzetting voorin van Hanna en Maaike (wat eerst op verzet stuitte) leidde tot het resultaat wat ik
er van had verwacht. Hanna die draait zowel soepel naar links als naar rechts, terwijl Maaike met links net even meer tijd nodig heeft.
Dit pakte dus goed uit en leidde ook tot het tegendoelpunt. Dat is dan wel lekker en geeft vertrouwen aan het team wat dan in het veld staat.
Als dan net na rust het andere team ook kan tegenscoren en we dus op 2-2 komen dan ontstaat er opeens in het hele team vertrouwen en speelt men de wedstrijd flitsend uit. 4-2 winst. Klasse gespeeld.
Ik zag dat er spelers waren die goed inschoven wanneer we druk gingen zetten, anticiperen in de voorhoede en het middenveld, knijpen in de verdediging, ik zag het oversteken en het overnemen van posities, echt geweldig om te zien hoe mooi zaalhockey kan zijn.

De tweede wedstrijd tegen de goed getrainde meiden van Steenwijk (trainen wekelijks in de zaal), die echt als 'angstgegner' golden omdat we er de vorige keer met 10-0 van hadden verloren, ging echter aanvankelijk gelijkwaardig op en het bleef lang 0-0. Een echt compliment waard.
Alleen op een gegeven moment ging het hele team van Steenwijk druk zetten en wisten we dat niet meer goed bij te benen, zeker omdat we zelf ook aan het aanvallen waren en een paar dames vermoeid of geblesseerd moesten afhaken, toen bleek opeens het spelletje van Steenwijk enorm effectief te zijn. Een kommetje met drie aanvallers op een rij en maar wachten tot wij een fout maken met uitverdedigen.
En ja toen het eerste schaap over de dam was toen volgden er nog drie en stonden we dus in een paar minuten tijd met 4-0 achter.
Maar het moet gezegd, de meiden beten zich vast en kregen diverse goede mogelijkheden om te scoren. Enkele opgelegde kansen gingen er helaas niet in en met wat meer geluk hadden we nog een inhaalrace kunnen starten. Maar dat zat er net niet in.
Wel kreeg GHBS nog loon naar werken want het goede tegenspel werd beloond met een goal, zodat de stand een allesinds dragelijke 4-1 werd. Klasse gespeeld volgende keer weer op dezelfde manier en deze competitie eindigt met een grote glimlach.
Jan Coerts